Sauna dla zdrowia i urody

Prawdziwa fińska sauna jest niezrównanym doświadczeniem i koniecznością dla wszystkich. W równym stopniu oczyszcza duszę i ciało. Wykonano ostatnio wiele badań szczególnie dotyczących skutków zdrowot nych sauny. Ciepło otwiera pory skóry i oczyszcza ciało. Po wysiłku fizycznym, na przykład joggingu lub treningu, kąpiel w saunie jest bardzo korzystna.

Pocenie się usuwa odpady, wyrównuje temperaturę i chłodzi, utrzymując skórę czystą i piękną. Para wytwarzana poprzez oblewanie gorących kamieni wodą, korzystnie jonizuje powietrze, co zgodnie z fińską tradycja ludową zapobiega zmęczeniu, nerwowości i niepokojowi. Sauna jest relaksująca i oczyszczająca. Łatwiej jest oddychać w saunie, która zmiękcza skórę i usuwa bóle mięśni i stawów. Nawet wysokie ciśnienie krwi zostaje tymczasowo obniżone. Sauna jest formą pielęgnacji urody.

Wszystkie fińskie kobiety dobrze wiedzą, że częste kąpiele w saunie utrzymują skórę zdrową, młodą i elastyczną. Sauna stanowi sekret urody Finek. Nigdy nie pozostaje się długo w saunie fińskiej. Zamiast tego, każda wizyta w pomieszczeniu sauny trwa tylko 10-15 minut - wystarczająco długo, by skóra prawidłowo się spociła i otworzyła pory. Następnie nadchodzi chwila ochłodzenia. Procedura jest powtarzana tak długo, jak przynosi dobre samopoczucie - nigdy dłużej. Jeżeli sauna wyposażona jest w nawilżacz, który powoduje że temperatura jest łagodniejsza, można pozostać w niej dłużej nawet 20-30 minut. Relaksująca kąpiel w saunie pomoże także w dobrym śnie nocą.



Przebieg kąpieli
Kąpiel w saunie polega na przebywaniu nago na przemian w wysokiej i niskiej temperaturze. Podstawą kąpieli jest duża kontrastowość bodźca termicznego. Warunki fizyczne w saunie decydują o intensywności zmian fizjologicznych zachodzących w ustroju; im wyższa jest temperatura w saunie, tym pobyt w niej powinien być krótszy, a ochładzanie - dłuższe.

Przygotowanie do kąpieli
Zdrowy człowiek może korzystać z sauny bez względu na porę roku, dnia czy pogodę. Jedynie dzieci poniżej 6-ciu lat i osoby powyżej 50-go roku życia powinny koniecznie poddać się badaniu lekarskiemu. Dotychczas w Polsce nie ma ujednoliconych zasad korzystania z sauny. Kąpiel każdy podejmuje na własną odpowiedzialność. Z medycznego punktu widzenia są to jednak zabiegi zbyt obciążające organizm człowieka, żeby można było ryzykować własne zdrowie. Jeżeli kąpiel w saunie jest składową częścią postępowania leczniczego, o ścisłym sposobie jej przebiegu decyduje w każdym przypadku lekarz.
Powinno się korzystać z nagrzanej sauny w wybranej dla siebie temperaturze. Wcześniejsze do nie nagrzanej sauny mija się z celem. W saunie nie powinien być montowany piec o niższej mocy niż kubatura sauny ( 1kW=1m3). Zastosowanie pieca o większej mocy nie powoduje żadnych nieprawidłowości pracy sauny i nie wpływa niekorzystnie na jej użytkownika.
Przystąpienie do kąpieli
Do kąpieli nie należy przystępować naczczo lub po zbyt obfitym posiłku. Przed kąpielą nie powinno się dużo pić, bezwzględnie należy wykluczyć napije alkoholowe. Można wypić szklankę herbaty lub soku owocowego, aby zwiększyć pocenie. Z sauny powinno korzystać się po pracy, ale nie bezpośrednio po maksymalnym psychicznym czy fizycznym wysiłku. Ludziom zdrowym, biorącym kąpiel w celach profilaktycznych, zaleca się korzystanie z sauny do trzech razy w tygodniu. W razie potrzeby liczbę kąpieli można w ciągu tygodnia zwiększyć.


Właściwa kąpiel
Pierwsza faza kąpieli

Przed korzystaniem z sauny należy wziąć prysznic. Kąpiel higieniczna z użyciem mydła i szczotki można zakończyć polewaniem chłodną wodą. Następnie trzeba wytrzeć się do sucha owinąć suchym ręcznikiem, wziąć szczotkę lub rózgę i wejść do sauny. W saunie domową kąpiel higieniczną można pominąć napełnia się jedynie drewniany cebrzyk wodą, bierze rózgę lub szczotkę, która ma zastąpić rózgę i wchodzi do sauny. Celem uniknięcia dużych strat ciepła z pomieszczenia sauny należy jak najszybciej zamknąć drzwi.

Druga faza kąpieli
W gorącej saunie należy usiąść lub położyć się na najniższej ławce tak, aby wszystkie części ciała znajdowały się mniej więcej na tym samym poziomie. Oczekując na rozpoczęcie pocenia, kąpiący się powinien przyjąć tak pozycję ciała która zapewni mu absolutny komfort fizyczny i psychiczny. W ciszy i spokoju, w atmosferze pełnego odprężenia zaczynają się pojawiać pierwsze kropelki potu na całej skórze. Przyspieszenie tego procesu można osiągnąć przez natarcie twarzy, kończyn i tułowia wodą. Zwykle oddycha się równocześnie nosem i ustami. Twarz można ukryć w obu dłoniach, chroniąc ja przed działaniem zbyt gorącego powietrza. Kiedy dochodzimy do wniosku, że jesteśmy już dostatecznie spoceni i przegrzani, zaczynamy wykonywać masaż ciała, nacieramy się po prostu dłońmi obu rąk. Po kilku minutach pobytu w saunie, polewa się rozgrzane kamienie małą ilością wody.
W tym momencie czuje się uderzenie gorącej fali powietrza. Wylanie wody na kamienie finowie nazywają "duszą sauny" (fin. Loyl) i uważają ten moment za najważniejszy w czasie całego przebiegu kąpieli. W momencie maksymalnego przegrzania, któremu towarzyszy uczucie "już dłużej nie wytrzymam", należy saunę opuścić. Uczucie ucisku na klatkę piersiową, bicie serca, zawroty głowy i osłabienie lub inne objawy tego typu są wynikiem niepotrzebnego przedłużania pobytu w saunie.



WSKAZANIA I PRZECIWWSKAZANIA DO STOSOWANIA SAUNY

Kąpiel w saunie fińskiej kojarzy się z kąpielą higieniczna i jest najbardziej wartościową spośród znanych u nas form kąpieli.
Powszechnie uważa się ją za doskonały środek profilaktyczny przeciw "chorobom z przeziębienia". Jako niespecyficzny bodziec mobilizuje siły obronne ustroju, usprawnia grę naczyniową, zwłaszcza skóry, kończyn i śluzówek, zapobiega rozwinięciu się infekcji wirusowej, bakteryjnej i wielu innych chorób. Skorzystanie z sauny w początkowej fazie przeziębienia przerywa chorobę górnych dróg oddechowych i grypę. Kąpiel w fazie rozwiniętych objawów chorobowych nie tylko nie pomaga, ale wręcz pogarsza stan chorobowy. Z sauny nie powinno się korzystać w fazie rozwijającej się lub w pełni rozwiniętej choroby.
Sauna skraca okres rekonwalescencji, przyspiesza powrót do pełnego zdrowia.
Szczególnie korzystny wpływ sauny obserwuje się u rekonwalescentów po zapaleniu płuc, grypie, ostrych nieżytach górnych dróg oddechowych, tchawicy i oskrzeli, po ustąpieniu ataków astmy oskrzelowej itp. Kąpiel w saunie fińskiej ma najlepsze elementy i właściwości zabiegu ciepło-leczniczego. W wielu schorzeniach stanowi istotny, samodzielny środek leczniczy, jak również jest środkiem uzupełniającym leczenie farmakologiczne.

WSKAZANIA DO STOSOWANIA SAUNY

1. CHOROBY UKŁADU ODDECHOWEGO
  • Profilaktyka tzw. "Chorób z przeziębienia".
  • Przewlekłe nieżyty górnych dróg oddechowych: naczynioruchowy nieżyt błony śluzowej nosa, nieżyt prosty zanikowy nie cuchnący nosa i gardła, przewlekły przerostowy nieżyt nosa, gardła, krtani i tchawicy
  • Przewlekłe zapalenie zatok bocznych nosa nie operacyjne oraz dwa- trzy tygodnie po zabiegu.
  • Stany wyczerpania głosowego.
  • Przewlekłe, nieswoiste nieżyty oskrzeli.
  • Astma oskrzelowa w okresie remisji i pełnej wydolności krążeniowo-oddechowej, nie wymagająca stosowania leków.

2. CHOROBY UKŁADU RUCHU

  • Łagodne postacie gośćca przewlekłego postępującego (GPP).
  • Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa przy dobrym stanie ogólnym.
  • Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa (zespół szyjny, zespół lędzwiowy z objawami korzonkowymi) i stawów.
  • Choroby neurotroficzne narządów ruchu (zapalenie około barkowe, zespół bark-ręka, neurotroficzne zapalenie ścięgien i pochewek ścięgnistych w toku zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa).
  • Artopatie: łuszczyca i dnawa.
  • Gościec zwyradniający kostno- stawowy przy pełnej sprawności ruchowej.
  • Gościec mięśniowo - ścięgnisty.

3. CHOROBY ORTOPEDYCZNO-URAZOWE

  • Stany pourazowe kości i stawów (po złamaniach i zwichnięciach).
  • Stany pooperacyjne kości i stawów przy pełnej sprawności ruchowej
  • Stany po zapaleniu stawów, mięśni, wiązadeł torebek stawowych z utrzymującym się upośledzeniem funkcji.
  • Stany po zapaleniu gruzliczym kości i stawów wygojone klinicznie, radiologicznie.
  • Stany pourazowe tkanek miękkich (mięśni, wiązadeł, torebek stawowych).

4. CHOROBY UKŁADU NERWOWEGO

  • Zespoły korzonkowe, szczególnie w zakresie nerwu kulszowego na tle zmian zwyrodnieniowych.
  • Dyskopatie, lumbalgie, niektóre neuralgie.
  • Chwiejność układu wegetatywnego, nerwice negetatywne, neurastenie, zaburzenia snu itp.

5. CHOROBY KOBIECE

  • Następstwa po zapaleniu narządów płciowych w obrębie macicy, przydatków, omacicza, otrzewnej miednicy małej (zrosty, przemieszczenia).
  • Stany pooperacyjne: stan po operacjach doszczętnych, zachowawczych i plastykach w obrębie narządów rodnych.
  • Zaburzenia cyklu miesiączkowego: zmiany pozapalne jajników, zespół napięcia przedmiesiączkowego, bolesne miesiączkowanie.
  • Opóznione dojrzewanie płciowe wskutek przyczyn ogólnoustrojowych, pierwotnego niedorozwoju jajników pochodzenia przedwzgórzowo- przysadkowo - jajnikowego.
  • Niepłodność przy współistniejących innych schorzeniach narządów rodnych.
  • Oziębłość płciowa

6. CHOROBY DZIECIĘCE

  • Nieżyty górnych dróg oddechowych, częste katary nosa, nawracające zapalenia uszu, anginy, podgłośniowe zapalenia krtani.
  • Profilaktyka schorzeń tchawicy i oskrzeli.
  • Nadmierna pobudliwość nerwowa, trudności w zasypianiu i płytki sen, zaburzenia łaknienia.
  • Zaburzenia rozwoju fizycznego, otyłość.
  • Paraliż dziecięcy

7. CHOROBY SKÓRY

  • Alergiczne choroby skóry: świerzbiączka, neurodermit, pokrzywka neurogenna, niektóre suche egzemy.
  • Trądzik młodzieńczy i zawodowy.
  • Nawrotowe ropne zapalenia skóry (pyodermie): czyraczność, przewlekłe zapalenia mieszków włosowych (w okresie remisji).
  • Choroby świądowe skóry: świąd uogólniony neurogenny, świąd zlokalizowany.
  • Schorzenie łojotokowe skóry (w okresie remisji).

8. CHOROBY UKŁADU TRAWIENIA

  • Zburzenia czynnościowe żołądka, jelit i pęcherzyka żółciowego z objawami skórczowymi.
  • Przewlekłe nieżyty żołądka i jelit.
  • Choroby wrzodowe żołądka i dwunastnicy w okresie pełnej remisji.
  • Stany po operacjach wykonanych w związku z chorobą wrzodową po upływie co najmniej trzech miesięcy od czasu wykonania zabiegu.

9. CHOROBY UKŁADU KRĄŻENIA

  • Neurogenne zaburzenia rytmu serca.
  • Nerwica sercowo-naczyniowa przy dobrym stanie ogólnym bez zmian organicznych w mięśniu sercowym.
  • Choroby naczyń obwodowych na tle czynnościowym.
  • Stany po przebytym zapaleniu żył, nie wcześniej jednak niż po sześciu miesiącach od ustąpienia stanu zapalnego.
  • Sauna może być stosowana po przebytych chorobach serca, po których co najmniej prze rok nie było jakichkolwiek zaostrzeń chorobowych lub niewydolności krążenia.

Życzymy Państwu udanego relaksu podczas kąpieli w naszej saunie.

powrót strona główna